Pat

Donnez

20 juli

‘On a souvent besoin d’un bain d’adolescence.’ Charles Aznavour.

19 juli

- Hallo - Dag me…
- Wat is uw klantennummer?
- Goh, mijn …
- U bent geen klant?
- Jawel, jawel, al jaren.
- En u kent u klantennummer niet.
- Nee, sorry, eu, maar wel mijn naam…<Zenuwachtig lachje>...Donnez…
- Mechelen?
- Ja, dat is ‘m, enfin, ja dat ben ik!
- Meneer, noteer nu uw klantennummer, dan zal het volgende keer een stuk gemakkelijker gaan.

18 juli

‘Een nieuwe dag, een nieuwe schok. We hebben gewoon te weinig woorden om onze graad van geschoktheid nog accuraat uit te drukken.’ The Guardian

17 juli

Paul Jorion is een antropoloog die jaren in de Amerikaanse financiële sector heeft gewerkt. Hij ontwikkelde een voorliefde voor mathematische analyses, ondermeer van verwantschappen van het menselijk bewustzijn en beleggergedrag. In ons kapitalistische systeem zit een weeffout, zegt hij, alle rijkdom komt in handen van een relatief klein groepje mensen terecht. Dat groepje, dat steeds meer land, bedrijven en grondstoffen bezit, is erbij gebaat dat de anderen consumeren. In plaats van die anderen meer salaris te geven om die consumptie te betalen, lenen zij hen geld uit tegen rente. Zo vergroten zij hun rijkdom, terwijl de rest meer schulden opbouwt. Dat systeem explodeert nu. Hij noemt dit een oorlog. Vroeger bereikte je sociale en maatschappelijke omwentelingen met geweld. De ene klasse werd afgezet, de andere greep de macht en het bezit. De laatste decennia gebeurde in onze wereld exact hetzelfde. Maar geld heeft de plaats van geweld in onze maatschappij ingenomen. Vreemd genoeg gebeurde dat op de ruïnes van een maatschappij die werd verwoest door excessief geweld, na de Tweede Wereldoorlog. Weinigen zien de parallel, maar de strijd is natuurlijk dezelfde: je verovert de wereld, maar nu op een ‘pacifistische’ manier, met geld. De heersende klasse van nu is een andere dan die van dertig jaar geleden. ‘De nieuwe aristocratie, dat zijn financiers die de wereld rondvliegen met hun jets, met merken pronken, in gated communities wonen. Hoe meer geld de financiers verdienen, hoe groter de schuldenberg van anderen. De schuldencrisis toont dat aan. Eerst zat de schuld bij de consumenten. Toen die niet meer konden afbetalen kwam het bij de banken. Toen die omvielen, namen overheden de schuld over. Nu moeten die er vanaf en wentelen ze het af op de belastingbetalers. Er komt geen eind aan.’ Jorion vindt ethiek en bezit haaks op elkaar staan. ‘Zij die veel hebben zijn niet meer de baas over hun bezit. Hun bezit wordt de baas over hen. Ze willen alsmaar meer en dat staat ethisch gedrag in de weg. Daarom is het kapitalisme gedoemd te mislukken. Economen hebben dat niet ingecalculeerd toen ze het systeem uitdachten.’

16 juli

Verergerd het met de jaren of neemt het af?

15 juli

Een goede eeuw geleden kwam Charles Baudelaire naar Brussel om er te sterven. Hij deed er drie jaar over. De tijd die je vandaag nodig hebt om een parkeerplaats te vinden. Was goed in oneliners: ‘Ik heb behoefte aan wraak zoals een vermoeid man een bed nodig heeft,’ of ‘liever nog de absolute eenzaamheid dan een brutaal, dom en onwetend gezelschap.’